Aktualności

Nominowany w kategorii siatkarz 25-lecia PlusLigi: Daniel Pliński

Daniel Pliński pięć razy był mistrzem Polski, do tego w kolekcji ma też wiele srebrnych medali, Pucharów Polski, medali Klubowych Mistrzostw Świata i Ligi Mistrzów. Jest jednym z pięciu nominowanych do tytułu „Siatkarz 25-lecia Polskiej Ligi Siatkówki”.  

– Widziałeś? Szybkie rozegranie, a Plina i tak tam był! – takie zdania padały na trybunach, w kwadratach dla rezerwowych, czy przez mikrofony sprawozdawców z meczów z udziałem Plińskiego. Rzeczywiście, był środkowym, który nie tylko doskonale przewidywał wybory rozgrywających, ale również potrafił błyskawicznie przesunąć się pod siatką. Miał też silny charakter, który przez lata pomagał mu w karierze, choć nie zawsze.

Zanim w 2006 roku Pliński został wicemistrzem świata, przeszedł długą drogę – od drużyny Korab Puck, przez pięć lat gry w Stolarce Wołomin. Wreszcie w 2002 roku – równo dwadzieścia lat temu – trafił do Polskiej Energii Sosnowiec, a jego kariera przyspieszyła. To w tym klubie zdobył pierwsze trofea, wygrywając w 2003 i 2004 Puchary Polski.  Po dwóch sezonach spędzonych w Sosnowcu przeniósł się na trzy lata do mistrza Polski – Jastrzębskiego Węgla. Cel był prosty – Pliński chciał być mistrzem Polski, ale skończyło się ledwie na wicemistrzostwach. W 2007 roku, gdy podpisał kontrakt z PGE Skrą Bełchatów, usłyszał pytanie: Dlaczego przenosi się pan do Bełchatowa? Odpowiedź była krótka: Bo chcę być mistrzem! 

I był, aż pięciokrotnie. Do tego był podstawowym graczem reprezentacji Polski. Już w 2005 roku zauważył go nowy szkoleniowiec biało-czerwonych Raul Lozano. Argentyńczyk widział w nim pewniaka na środku siatki, a ten odwdzięczył się świetną grą. Dostał powołanie na mistrzostwa świata, które były rozgrywane w Japonii w 2006 roku. Biało-czerwoni w tym turnieju szli jak czołg – pewnie wygrali wszystkie spotkania w pierwszej i drugiej rundzie. Choć jedno z nich wszyscy kibice zapamiętają na zawsze. To mecz Polska – Rosja. Podopieczni Raula Lozano już przegrywali w setach 0:2, ale potrafili się podnieść i zwyciężyć w kolejnych trzech partiach. To po tym spotkaniu padły słynne słowa Daniela Plińskiego o „Polaczkach”, którzy przeciwstawili się wielkiej drużynie rosyjskiej i pokazali prawdziwy charakter. Przegrali dopiero ostatni mecz, finałowy z Brazylią, jednak srebrny medal był ogromnym sukcesem tej kadry.  Od tej pory Daniel Pliński był podstawowym środkowym w biało-czerwonych barwach. Grał w Lidze Światowej, o której zawsze marzył, pojechał na igrzyska olimpijskie do Pekinu w 2008 roku, gdzie biało-czerwoni zajęli piąte miejsce, zdobył mistrzostwo Europy w 2009 roku. W 2011 roku poprosił nowego selekcjonera Andreę Anastasiego, by w najbliższym sezonie go nie powoływał. I to był chyba błąd, bo nigdy już do reprezentacji Polski nie wrócił.

Pliński nie tylko błyszczał w halach, ale również na plaży, bo w siatkówkę plażową również grał na wysokim poziomie. – Przy moich warunkach fizycznych miałem stosunkowo słaby wyskok, postanowiłem poprawić skuteczność, trenując i grając na plaży. Plażówka tak mi się spodobała, że zaczęła mnie wciągać coraz bardziej – mówił w wywiadzie dla magazynu „Siatkówka” w 2003 roku. Ciężka praca i samozaparcie sprawiły, że w plażówce zdobył trzy medale mistrzostw Polski (2002, 2003 i 2004).  

Po odejściu z PGE Skry Bełchatów nie kończył jeszcze kariery – dwa lata spędził w Cerradzie Enei Czarnych Radom, a dwa kolejne w Indykpolu AZS Olsztyn. W stolicy Warmii zdecydował się na zakończenie kariery w wieku 40 lat. Od siatkówki jednak nie odszedł – najpierw był komentatorem telewizyjnym, drugim trenerem srebrnej reprezentacji Polski na uniwersjadzie w Neapolu, a potem prowadził PSG Stal Nysa, teraz jest szkoleniowcem Indykpolu AZS Olsztyn.

Jest też właścicielem Akademii Siatkówki Daniela Plińskiego, przez chwilę był piłkarzem KS Zatoki Puckiej.  

∂ Daniel Pliński 
ur. 10.12.1978 r. w Pucku  

Kluby w karierze:
 1997-2002 Stolarka Wołomin 
2002-2004 Polska Energia Sosnowiec 
2004-2007 Jastrzębski Węgiel 
2007-2014 Skra Bełchatów 
2014-2016 Czarni Radom 
2016-2018 AZS Olsztyn

  ∂ Sukcesy w klubie: 
Mistrzostwo Polski: 2008, 2009, 2010, 2011, 2014 
Wicemistrzostwo Polski: 2006, 2007, 2012 
Puchar Polski: 2003, 2004, 2009, 2011, 2012 
Superpuchar Polski: 2012
 Srebrny medal Ligi Mistrzów: 2012 
Brązowy medal Ligi Mistrzów: 2008, 2010 
Srebrny medal klubowych mistrzostw świata: 2009, 2010 
Brązowy medal klubowych mistrzostw świata: 2012

∂ Sukcesy w reprezentacji: 
Mistrzostwo Europy: 2009
 Srebrny medal mistrzostw świata: 2006  

∂ Sukcesy w siatkówce plażowej: 
Mistrzostwo Polski: 2002, 2003, 2004